Writeage

پل فرهوفن سالها پس از ساختن فیلمهای عظیم سینمایی دهه 90 هالیوود مانند سپاهیان فضاپیما (Starship Troopers) ٬ مرد نامرئی(Hollow Man) و یاد آوری کامل (Total Recall)  پس از بیست سال به ریشه هلندی خودش برگشته و فیلمی ساخته به شدت تکان دهنده٬ گیرا و انسانی. دیگر نه از آن جلوه های ویژه مرعوب کننده خبری هست و نه از صحنه های به شدت اروتیک غریزه اصلی(Basic Instinct). اینبار با تلفیقی از ژانرها روبروییم که 145 دقیقه تمام٬ نفس را در سینه شما حبس می کند و نمی گذارد به هیچ چیز به جز سرنوشت قهرمانان داستان بیندیشید. با من باشید تا نگاهی بیندازیم به آخرین فیلم پل فرهوفن: کتاب سیاه (Zwartboek).

نخستین بار است که برای انتخاب عنوانی برای مطلبم اینقدر سر در گم هستم. آنهم مطلبی در باره یک فیلم که احساس درونی ام نسبت به آن اینقدر بدیهی و روشن است. فیلمی که به هیچ وجه دوستش ندارم. عنوانهای انتخابی قبلی برای این نقد منفی در باره فیلم 4 ماه ، 3 هفته، 2 روز اینها بودند: هیاهوی بسیار برای هیچ، خسته کننده و بی احساس، جنجال بزرگ... هر کدام را که دوست داشتید انتخاب کنید و اگر هم بیشتر علاقمند بودید ادامه مطلب را بخوانید.

انگار همین ماه پیش بود که علیرغم نفرتم از دیدن صحنه های خشونت بار برای اولین بار و ‏احتمالا آخرین بار صحنه واقعی مرگ دانیل پرل را دیدم. ولی انگار اشتباه می کنم. بیش از ‏چهار سال از آن روز می گذرد و هنوز حس بدی که از دیدن آن فیلم دهشتناک در وجودم ‏هست مرا به اشتباه می اندازد که انگار همین چند روز پیش بوده است.‏
اکنون بعد از سه سال و اندی از آن واقعه، فیلم مایکل وینترباتم کارگردان انگلیسی از آن ‏را به تماشا نشسته ام: یک قلب توانا(A Mighty Heart). اگر علاقمندید در باره فیلم بیشتر بدانید ادامه مطلب را ‏بخوانید.

کوئنتین تارانتینو کارگردان بزرگی است. تارانتینو فیلمهای خوبی ساخته است. تارانتینو جوان بسیار خلاقی است. تارانتینو کم فیلم می سازد اما همیشه خبر ساز است... ولی اینها همه باعث نمی شود آخرین فیلم او را حتی از یک فیلم درجه سه هالیوودی بهتر بدانم. بگذارید حرف آخر را اول بزنم. ضد مرگ (Death Proof) آخرین ساخته تارانتینو یک آشغال وقت تلف کن به تمام معنی است! اگر باز هم می خواهید در باره فیلم بیشتر بدانید ادامه مطلب تقدیم به شما!

سبکی تحمل ناپذیر هستی (The Unbearable Lightness of Being) یا به نامی که در ایران ترجمه شده است (بار هستی)، عنوان یکی از معروف ترین رمانهای میلان کوندرا ست که توسط فیلیپ کافمن در سال ۱۹۸۸ به صورت فیلم در آمد.در ادامه مطلب، با هم نگاهی می اندازیم به این فیلم تاثیر گذار.

آیا خشونت همیشه بد است؟ آیا وحشی گری از آنجا آغاز می شود که دانایی به انتها می رسد؟ آیا انسان، بالفطره فاعل یا مفعول خشونت است؟ آیا خشونت اختصاص به زمانی خاص یا مکانی خاص دارد؟  اینها سوالاتی است که آخرین فیلم مل گیبسون، آپوکالیپتو (Apocalypto) در ذهن بیننده ای چون من به وجود می آورد و خود نیز می کوشد به آنها پاسخ دهد. با هم در ادامه مطلب نگاهی می اندازیم به این فیلم استثنایی.

چشمه (The Fountain) آخرین ساخته فیلم ساز شهیر آمریکایی دارن آرونوفسکی(Darren Aronofsky) است که در سال ۲۰۰۶ و بعد از حدود شش سال زمان که صرف ساخته شدنش گردید به نمایش در آمد. فیلم از سه داستان تو در تو تشکیل شده است که در انتها به هم می پیوندند. با هم نگاهی می اندازیم به این اثر بی نظیر که بعد از مدتها لذت تماشای یک فیلم خوب را به من بخشید.

بعد از مدتی انتظار، فیلم جدید الیور استون را با نام سازمان تجارت جهانی(World Trade Center) دیدم. این فیلم البته با سایر فیلم های این کارگردان پر آوازه از لحاظ داستان و ساختار متفاوت است منتهی به همان میزان فیلمهای قبلی تاثیر گذار و کوبنده. در ادامه مطلب، بیشتر برایتان از این فیلم زیبا نوشته ام.

فیلم خانه کنار دریاچه (The Lake House) با بازی های درخشان کینو ریوز و ساندرا بولاک توسط کارگردان ناشناسی به نام آلخاندرو آگرستی و از روی فیلمی کره ای ساخته شده است. فیلمی در ستایش عشق راستین بدون شائبه های مکانی و زمانی. در ادامه نگاهی به این فیلم زیبا می اندازیم.

اگر مثل من کوچکترین علاقه ای به فوتبال و تماشای مسابقات آن نداشته باشید شاید هیچ وقت سراغ دیدن فیلمی که نام بکهام را در خود دارد نروید، خصوصا که فیلم ، یک فیلم هندی باشد! ولی نه زود قضاوت نکنید. با این که "مثل بکهام شوت کن" یک فیلم هندی است(که در انگلستان ساخته شده) و اکثر عوامل ساخت آن هم هندی هستند اما تنها شباهت اندکی به ذهنیت مان از فیلمهای هندی رایج دارد. در ادامه نگاهی می اندازیم به این فیلم...

اگر نگاهی به سایت IMDB به عنوان بزرگترین دیتابیس سینمایی جهان بیندازید و فیلم شعبده باز (Illusionist) را بیابید نکته ای که جلب توجه می کند امتیاز بالایی است که بینندگان این فیلم به آن داده اند (Rating=7.7) و به نظر من هم نظر بینندگان صحیح است. با هم نگاهی می اندازیم به این اثر عالی.

فیلم Flatliners که به سختی می توان ترجمه آن را به فارسی مرگ جویان دانست در سال 1990 توسط جوئل شوماخر ساخته شده و انگار چند وقت پیش هم تلویزیون خودمان نسخه درب و داغانی از آن را بنمایش در آورده است(که اتفاقا با استقبال روبرو شد). در ادامه باهم نگاهی می اندازیم به این فیلم.

زندگی دیوید گیل (The Life of David Gale) به دسته دوم تعلق دارد. در صورتی که به سینما علاقمندید، ادامه مطلب را بخوانید.

Aeon Flux که البته تلفظ صحیح آن "ایان فلوکس" است به هیچ وجه فیلم خوبی برای دیدن نیست. شاید بدترین چیزی که بتوان در باره چنین فیلمی گفت این باشد که فیلم اصلا سرگرم کننده نیست چرا که هدف سازندگان چنین فیلمهایی در درجه اول سرگرم کنندگی آن است.

ک مثل کین خواهی (V for Vendetta) فیلمی بسیار هیجان انگیز و در عین حال هوشمندانه در باره مرز باریک و بحث انگیز بین آزادی و امنیت است که از روی یک داستان مصور دهه ۸۰ ساخته شده است.

این ترجمه عنوان انگلیسی فیلم Walk the Line است که تنها با دیدن فیلم می توان به ظرافت و زیبایی این ترجمه پی برد. فیلمی زیبا البته کمی سرد درباره زندگی واقعی یکی از بزرگترین خوانندگان راک دنیا جانی کش (Johnny Cash).

فیلم انیمیشنی عروس مردگان(Corpse Bride) محصول سال 2005 فیلمی با همان مضامین آشنا و دوست داشتنی تیم برتون - یکی از پنج کارگردان برتر جهان از دید من - است. تیم برتون استاد نمایش عشق و تنهایی است البته طوری که در عین دلتنگی، به خاطر حس فانتزی جاری در فیلمهایش ، زیاد غصه نمی خورید.

دریای درون (The Sea Inside) فیلم برگزیده بخش فیلمهای خارجی اسکار 2005 اثری در خور تامل از کارگردان جوان و صاحب نام اسپانیا آلخاندرو آمنه بار است. فیلمی که در عین سادگی سبک و داستان، از لحاظ حسی اثری بسیار پیچیده و تکان دهنده است. در ادامه نگاهی می اندازیم به فیلمی که تا کنون بیش از 50 جایزه بین المللی را از آن خود کرده است.

مرثیه ای برای یک رویا (Requiem for a Dream) فیلم دوم دارن آرنوفسکی(Darren Aronofsky) که در سال ۲۰۰۰ ساخته شده ، فیلم عجیب و تکان دهنده ایست. فیلم با موضوع محوری اعتیاد ، به روابط انسانهایی از دو نسل مختلف می پردازد.

بالاخره فرصتی شد تا بلافاصله بعد از خواندن کتاب راز داوینچی به تماشای فیلم آن بنشینم. فیلمی که به نظر من حتما باید قبل از دیدنش کتابش را خواند. البته با رعایت پاره ای مطالب!...

فیلم ببر و برف (La Tigre e la neve) آخرین ساخته کارگردان مشهور ایتالیایی روبرتو بنینی از آن فیلمهایی است که باید حتما دید. داستان فیلم در سال ۲۰۰۳ می گذرد. آتیلیو (روبرتو بنینی) شاعر و استاد دانشگاه در ایتالیا ، هر شب خواب ازدواج با محبوبش ویتوریو (نیکلتا براسکی همسر واقعی بنینی) را می بیند...

چقدر نوشتن درباره فیلمهایی که دوست نداریم آسان و در مقابل نوشتن حتی چند خط در مورد فیلمهایی که تاثیر عمیقی روی ما می گذارند مشکل و حتی دردناک است. شاید تجربه لذت بردن از فیلم یک تجربه کاملا پیچیده و وصف نشدنی باشد. تجربه دیدن فیلم تصادف (Crash) برنده جایزه اسکار بهترین فیلم امسال (۲۰۰۶) برایم لحظاتی زیبا و لذت بخش به همراه داشت خصوصا اینکه فیلم را با کیفیت عالی و با فراغ بال می دیدم. فیلمی که توصیه می کنم اگر هنوز ندیده اید حتما هرچه زودتر ببینید.تصادف از آندسته فیلمهایی است که نمی توان ...